ԳԱԼՍՏՅԱՆ ԱԼԲԵՐԻՆԱ ՎԱԶԳԵՆԻ
Ծնվել է 1941 թ․ հունվարի 20-ին Սյունիքի մարզի Քարահունջ գյուղում`հայտնի գյուղատնտես Վազգեն Գալստյանի ընտանիքում։
1957 թ․ ավարտել է գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Մշտապես աչքի է ընկալ բարձր առաջադիմությամբ և զանազան հետաքրքրություններով։ Իբրև պատանի միջուրինական՝ գործուղվել է Մոսկվա, մասնակցել ԽՍՀՄ առաջավոր դպրոցականների հավաքին։
1957-1960 թթ․ սովորել և գերազանցությամբ ավարտել է Երևանի քիմիկո-տեխնոլոգիական տեխնիկումի անալիտիկ բաժինը։
1960-1965 թթ․- սովորել է Երևանի Պոլիտեխնիկական ինստիտուտի քիմիական բաժնում։
1967 թ․-ից առ այսօր աշխատում է ՀՊՃՀ Վանաձորի մասնաճյուղում՝ որպես դասախոս։ Դասավանդում է ընդհանուր և անօրգանական քիմիա, անալիտիկ և ֆիզիկական քիմիա առարկաները։
1970 թ․ — ընդունվել է ԵՊՀ նպատակային ասպիրանտուրա, ստացել քիմիական գիտ․ թեկնածուի աստիճան և դոցենտի կոչում։ Հընթացս կատարել է բարդ հետազոտություններ Վանաձորի և Ալավերդու գործարանների քիմիական արտադրամասերի համար, հեղինակել մի շարք գյուտեր, այդ թվում՝ սինթեզել նյութեր հախճապակու և բյուրեղապակու գունավորման համար։
1985-1988 թթ․ — Վանաձորի «Ավտոգենմաշ» գործարանում ղեկավարել է «Գունավոր մետաղների խածատումը նոր մեթոդներով» հետազոտական աշխատանքը, ստացել էկոլոգիապես մաքուր միջավայր։
1991-1995 թթ․ եղել է Վանաձորի քաղխորհրդի պատգամավոր՝ ղեկավարելով գիտության և կրթության հանձնաժողովը։
2003 թ․ — Ամերիկյան DAI կազմակերպության կողմից ստացել է դրամաշնորհ և իր ներդրումը բերել Դեբետ-Փամբակ գետերի ջրավազանի էկոլոգիական մաքրության գործին։
2012-2020 թթ․ ղեկավարել է բուհի թեթև արդյունաբերության և տեխնոլոգիաների ամբիոնը։
Բազմիցս մասնակցել է Մոսկվայում, Ռիգայում, Երևանում կազմակերպվող գիտական կոնֆերանսների։
Կատարել է քիմիական հետազոտություններ եռկոմպոնենտ և քառկոմպոնենտ համակարգերում, որոնց արդյունենքրն ունեն տեսական և կիրառական նշանակություն։ Հայտնաբերել է գունավոր պիգմենտներ, որոնք կարելի է օգտագործել հախճապակու, սովորական ապակու և բյուրեղապակու արտադրության մեջ՝ դրանց տալով գերազանց որակ։
Հեղինակ է հայ-գերմանական երկկողմ ծրագրի, որի նպատակն է հետազոտական աշխատանքներ իրականացնել և կյանքի կոչել տեղական պեռլիտների և ցեոլիտների կիրառումը ապակու և հախճապակու արտադրության մեջ։
Հեղինակ է 60-ից ավելի հոդվածների և 8 մեթոդական աշխատանքների։